W 1330 roku ks. Heinrich Otto podczas Mszy wylał konsekrowane wino na korporał. Na płótnie ukazał się wizerunek Ukrzyżowanego, otoczony jedenastoma twarzami Chrystusa w koronie cierniowej.

W 1330 roku w Walldürn ks. Heinrich Otto sprawował Mszę, gdy przez nieuwagę potrącił kielich z konsekrowanym winem, które było już Krwią Pańską. Wylało się ono na korporał – i w tej samej chwili na płótnie zarysował się czerwony wizerunek Chrystusa ukrzyżowanego, a wokół niego jedenaście jednakowych twarzy Chrystusa w koronie cierniowej.

Kapłan był tak przerażony, że nikomu o tym nie powiedział. Przez wiele lat trzymał korporał w ukryciu pod ołtarzem i wyjawił tajemnicę dopiero na łożu śmierci, podczas ostatniej spowiedzi. Ten moment przedstawia m.in. rysunek z 1732 roku, przechowywany w kościele św. Jerzego.

Gdy sprawa wyszła na jaw, korporał od razu otoczono czcią, a modlitwom przed nim przypisywano liczne uzdrowienia i nawrócenia. W 1445 roku papież Eugeniusz IV potwierdził cud i nadał związane z nim odpusty. Wieść o Walldürn rozeszła się po całej Europie, a artyści przez kolejne stulecia przedstawiali tę historię w swoich dziełach.

Relikwia jest przechowywana w kościele św. Jerzego w Walldürn, oprawiona w ozdobną ramę, i pokazywana pielgrzymom. Wizerunek Ukrzyżowanego najlepiej widać na tkaninie podświetlonej lampą ultrafioletową. Cud przypominają także sztandary i obrazy w świątyni, a ku jego czci odbywają się uroczyste procesje – Walldürn pozostaje znanym celem pielgrzymek do Najświętszej Krwi.