Bawarska stygmatyczka z Konnersreuth. Według wielu świadectw od 1926 roku aż do śmierci, przez 36 lat, nie przyjmowała żadnego pokarmu poza Komunią Świętą.

Teresa Neumann urodziła się w 1898 roku w Konnersreuth w Bawarii, w biednej, pobożnej rodzinie. Gdy miała dwadzieścia lat, pomagała gasić pożar i dźwigając ciężkie wiadra z wodą, uszkodziła sobie kręgosłup. Skutkiem był paraliż nóg, a następnie utrata wzroku. Unieruchomiona w łóżku, wypełniała czas modlitwą.

Świadkiem jej nieoczekiwanego uzdrowienia był proboszcz Konnersreuth, ks. Josef Naber. Teresa opowiadała, że w wielkiej jasności usłyszała łagodny głos, który pytał, czy chce wyzdrowieć. Odpowiedziała, że przyjmie wszystko – zdrowie, chorobę, a nawet śmierć – jeśli taka będzie wola Boża. Usłyszała wtedy, że teraz dozna niewielkiej radości i odzyska siły, ale w przyszłości czeka ją jeszcze wiele cierpienia. Jej biografowie zwracają uwagę, że uzdrowienia zbiegły się z beatyfikacją i kanonizacją św. Teresy z Lisieux.

Od 1926 roku aż do śmierci towarzyszyły jej zjawiska mistyczne: stygmaty i całkowity post. Rany zaczynały krwawić w czwartek, w dniu Ostatniej Wieczerzy, a krwawienie trwało do niedzieli Zmartwychwstania; w piątki przeżywała w ekstazie Mękę Pańską. Według świadków jedynym pokarmem, jaki przyjmowała, była Komunia Święta, której ks. Naber udzielał jej codziennie, aż do końca. Widział w niej spełnienie słów Jezusa o Jego Ciele jako prawdziwym pokarmie. Swoje cierpienia ofiarowała za grzeszników, którzy prosili ją o modlitwę.

O Teresie wiedziały także władze III Rzeszy. Przekaz mówi, że w czasie wojny odebrano jej kartki żywnościowe, a w zamian przyznano podwójny przydział mydła na pranie zakrwawionej bielizny; Hitler miał polecić, by zostawić ją w spokoju. Świadkowie opowiadali również, że przy łożu umierających widywała sąd nad duszą, który następował tuż po śmierci.

Władze kościelne wielokrotnie badały i sprawdzały jej post. Jezuita Carl Sträter, któremu biskup Ratyzbony powierzył zbadanie jej życia, uznał, że post ten miał ukazać ludziom znaczenie Eucharystii i rzeczywistą obecność Chrystusa pod postacią chleba. Teresa zmarła w Konnersreuth w 1962 roku i tam spoczywa. W 2005 roku diecezja ratyzbońska rozpoczęła jej proces beatyfikacyjny; Kościół nie wydał dotąd orzeczenia o nadzwyczajnych zjawiskach w jej życiu.