Polska zakonnica, apostołka Bożego Miłosierdzia. Podczas Mszy widziała promienie Miłosierdzia wychodzące z Hostii, a w koronce nauczyła ofiarować Ojcu Ciało i Krew Chrystusa.

Helena Kowalska przyszła na świat w 1905 roku w Głogowcu, w wielodzietnej rodzinie wiejskiej. W 1925 roku wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia i otrzymała imię s. Maria Faustyna od Najświętszego Sakramentu. Pracowała w kuchni, w ogrodzie i przy furcie, a równocześnie prowadziła głębokie życie mistyczne, które z polecenia spowiednika opisała w „Dzienniczku”. Zmarła na gruźlicę w krakowskich Łagiewnikach w 1938 roku, mając zaledwie 33 lata.

Najbardziej znanym owocem jej objawień jest obraz Jezusa Miłosiernego: z okolicy Jego serca wychodzą dwa promienie, czerwony i jasny. Plansza przypomina, że te same promienie s. Faustyna zobaczyła również w czasie Mszy Świętej, przy wystawionym Najświętszym Sakramencie, tuż przed Komunią – wychodziły wtedy z Hostii, tak jak potem przedstawiono je na obrazie. Miłosierdzie, które głosiła, ma więc swoje źródło w Chrystusie obecnym w Eucharystii.

Jezus przekazał jej także modlitwę znaną dziś jako Koronka do Miłosierdzia Bożego. Odmawia się ją na zwykłym różańcu, a jej sercem jest ofiarowanie Ojcu „Ciała i Krwi, Duszy i Bóstwa” Jego Syna za grzechy całego świata – to język, którym Kościół mówi o Chrystusie obecnym w Sakramencie Ołtarza. W „Dzienniczku” s. Faustyna opisała, jak odmawiała koronkę przy konającym grzeszniku: zobaczyła wtedy, że promienie z obrazu ogarnęły chorego, a lęk ustąpił pokojowi. Stąd szczególna zachęta, by modlić się nią przy umierających.

Jej przeżycia nie były wyłącznie pocieszające. Z polecenia Bożego spisała także wizję piekła, aby nikt nie mógł twierdzić, że ono nie istnieje; za największą z jego mąk uznała utratę Boga. Na tym tle wezwanie do ufności w Boże miłosierdzie brzmi jak pilne zaproszenie skierowane do każdego człowieka, także tego, który uważa się za straconego.

Dziś o s. Faustynie przypomina przede wszystkim Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach, gdzie spoczywają jej relikwie, oraz Niedziela Miłosierdzia Bożego, obchodzona w pierwszą niedzielę po Wielkanocy. Święto to ustanowił Jan Paweł II w 2000 roku, w dniu jej kanonizacji. Wspomnienie liturgiczne św. Faustyny przypada 5 października.