W Wielki Czwartek 1384 roku rycerz Oswald Milser zażądał w Seefeld dużej Hostii przeznaczonej dla celebransa. Gdy ją przyjmował, posadzka zadrżała i zapadła się pod nim, a z Hostii wypłynęła krew.

W Wielki Czwartek, 25 marca 1384 roku, w tyrolskim miasteczku Seefeld odprawiano Mszę, w której uczestniczył rycerz Oswald Milser. Przystępując do Komunii, zażądał, by zamiast zwykłego komunikantu podano mu dużą Hostię, jaką przyjmuje zazwyczaj kapłan sprawujący liturgię.

W chwili, gdy otrzymywał Hostię, posadzka zaczęła drżeć, a w końcu rozstąpiła się pod jego stopami. Oswald, by nie upaść, uchwycił się ołtarza. Kapłan natychmiast wyjął mu Hostię z ust – drżenie ustało, a z Hostii zaczęła sączyć się krew. Zdarzenie widziało wielu ludzi, toteż wieść o nim szybko obiegła cały kraj.

Relikwię otaczali czcią także władcy – wielkim jej czcicielem był cesarz Maksymilian I. Cud utrwaliła sztuka: przedstawia go gotycki tympanon kościoła św. Oswalda z 1470 roku, freski, malowidło na sklepieniu i procesyjny sztandar. Obraz cudu z Seefeld znajduje się również w kaplicy Elsbethenkapelle w Hopfgarten w dolinie Brixental, wzniesionej w 1494 roku przez proboszcza Bartholomäusa Hamersbacha.

Zakrwawioną Hostię można zobaczyć w kościele św. Oswalda w Seefeld. Świątynia, w której znajduje się także ołtarz cudu, przyciąga zwiedzających i pielgrzymów licznymi dziełami opowiadającymi o wydarzeniu z 1384 roku.