W 1533 roku złodziej porzucił skradzione Hostie w polu pod Ponferradą. Nocą biło od nich światło, a za dnia krążyły nad nimi gołębie, w które nie mógł trafić żaden strzelec.

Juan de Benavente mieszkał z żoną w Ponferradzie i uchodził za człowieka bardzo pobożnego. Pewnego dnia uległ jednak chciwości i wyniósł z kościoła tabernakulum – zwykłą drewnianą skrzynkę, w której stało cenne srebrne cyborium z konsekrowanymi Hostiami.

Bezwartościową skrzynkę zamierzał wrzucić do rzeki Sil. Na brzegu zrobiła się jednak tak ciężka, że nie zdołał jej cisnąć do wody. Poszedł więc dalej, na miejsce zwane Campo del Arenal, i tam porzucił tabernakulum razem z Hostiami. Wieść o świętokradztwie wstrząsnęła mieszkańcami, a Juan z dnia na dzień tracił spokój – nie wiedział też, jak sprzedać srebrne naczynie, by nie wyszło na jaw, skąd je ma.

Nieopodal Campo del Arenal właściciel ziemi organizował w dni świąteczne strzelanie do celu dla mieszkańców. Świadkowie opowiadali, że odkąd leżały tam Hostie, nocą często widywano nad tym miejscem promienie światła, a za dnia krążyły tam niezwykłe gołębie, w które strzelcy nie potrafili trafić. Młynarz Nogaledo postanowił je schwytać i zaczaił się w polu. Wtedy dostrzegł tabernakulum i Hostie, od których biło jasne światło. Poruszony, pobiegł do kościoła i zaczął bić w dzwony.

Hostie od razu przeniesiono do kościoła w uroczystej procesji, a Juan, gnębiony wyrzutami sumienia, wyznał winę. W miejscu odnalezienia szybko powstała kaplica. W 1570 roku proboszcz postanowił ją rozbudować i ustanowił doroczną procesję na pamiątkę cudu, odbywającą się w ósmym dniu po uroczystości Bożego Ciała. Obraz przedstawiający wydarzenie, przechowywany niegdyś w zabytkowym kościele św. Piotra, rozebranym w XX wieku, znajduje się dziś w nowym kościele pod tym samym wezwaniem. O cudzie przypomina też nazwa ulicy – Avenida Huertas del Sacramento.