W 1411 roku w zamkowej kaplicy w Ludbregu kapłan, który zwątpił w przeistoczenie, zobaczył wino w kielichu przemienione w Krew. Kult relikwii zatwierdził w 1513 roku papież Leon X.

W 1411 roku w kaplicy zamku Batthyányich w Ludbregu kapłan odprawiał Mszę, lecz przy konsekracji wina ogarnęło go zwątpienie, czy rzeczywiście dokonuje się przeistoczenie. Wtedy wino w kielichu przemieniło się w Krew. Wystraszony duchowny polecił zamurować relikwię za głównym ołtarzem, a robotnik, który to wykonał, musiał zobowiązać się do milczenia.

Tajemnicę ujawnił dopiero sam kapłan na łożu śmierci. Wieść szybko się rozniosła i do Ludbregu zaczęli przybywać pielgrzymi. Stolica Apostolska poprosiła o przesłanie relikwii do Rzymu. Po wnikliwym zbadaniu sprawy papież Leon X wydał 14 kwietnia 1513 roku bullę zezwalającą na jej kult; sam wielokrotnie niósł relikwię w procesji ulicami Rzymu. Następnie została ona zwrócona Chorwacji.

W XVIII wieku północną Chorwację nawiedziła zaraza. Ludzie błagali Boga o ratunek, a przedstawiciele władz kraju, zebrani 15 grudnia 1739 roku na sesji w Varaždinie, złożyli ślub: jeśli epidemia ustanie, zbudują w Ludbregu kaplicę ku czci cudu. Zaraza minęła, lecz obietnicę spełniono dopiero w 1994 roku, po demokratycznych wyborach w Chorwacji.

Od 1721 roku Krew przechowywana jest w kosztownej monstrancji wykonanej przez złotników z Augsburga i ofiarowanej kościołowi w Ludbregu przez hrabinę Eleonorę Batthyány-Strattmann. W 1753 roku ród Batthyányich zlecił Mihaelowi Peckowi ozdobienie kaplicy zamkowej freskami ukazującymi dzieje cudu. Ludbreg jest dziś sanktuarium Przenajświętszej Krwi Pańskiej; co roku we wrześniu, w tygodniu zwanym Sveta Nedilja, odbywa się tu uroczysta procesja ku czci cudu.