W Wielkanoc 1461 roku dwunastoletni Bertrand, od pięciu lat sparaliżowany i niemy, przyjął Komunię i w jednej chwili odzyskał władzę w ciele oraz mowę.

W okresie Wielkanocy 1461 roku do kościoła św. Bartłomieja w La Rochelle przyszła kobieta, którą źródła nazywają panią Jehan Leclerc, razem z dwunastoletnim synem Bertrandem. Chłopiec jako siedmiolatek uległ ciężkiemu wypadkowi – upadł tak nieszczęśliwie, że został sparaliżowany i stracił mowę.

Kiedy rozpoczęło się udzielanie Komunii, Bertrand dał matce znakami do zrozumienia, że on także pragnie przyjąć Eucharystię. Kapłan początkowo się wahał: chłopiec nie mówił, nie mógł więc się wyspowiadać. Bertrand jednak nie ustępował i w końcu duchowny podał mu Komunię.

Zaraz po przyjęciu Hostii chłopiec poczuł nagły wstrząs, jakby poruszyła nim jakaś niewidzialna siła. W tej samej chwili odzyskał władzę w ciele i zaczął mówić – był zupełnie zdrowy. Według relacji spisanej ręcznie tuż po wydarzeniu jego pierwszymi słowami był werset psalmu: „Nasza pomoc jest w imię Pana!”

Najcenniejszym świadectwem cudu jest rękopis z opisem naocznych świadków, który do dziś przechowywany jest w katedrze w La Rochelle. Plansza pokazuje kopię jednej z jego stron, a także widok kościoła, w którym chłopiec został uzdrowiony.