Skradzione Hostie wrzucone na bagna jaśniały przez kilka nocy. Na pamiątkę król Kazimierz Wielki ufundował kościół Bożego Ciała.

Według przekazów, w 1345 roku złodzieje wynieśli z jednego z kościołów pod Krakowem naczynie z konsekrowanymi Hostiami, licząc na zysk ze złota. Gdy okazało się, że naczynie nie jest złote, porzucili je w podmokłym, zaśmieconym terenie u stóp Wawelu.

Wkrótce mieszkańcy zauważyli nad bagnem niezwykłą jasność, widoczną z daleka i utrzymującą się przez kilka dni i nocy. Biskup krakowski zarządził trzy dni postu i modlitwy, a następnie poprowadził procesję na to miejsce. Po poszukiwaniach odnaleziono naczynie z nienaruszonymi Hostiami.

Na pamiątkę tego wydarzenia król Kazimierz III Wielki ufundował na Kazimierzu kościół pod wezwaniem Bożego Ciała – dzisiejszą bazylikę, w której cud wspomina się co roku w uroczystość Bożego Ciała. Teren dawnych mokradeł jest dziś całkowicie zabudowany.