W dzień Bożego Ciała, w czasie głodu, z resztki mąki w klasztornym piecu powstało tyle chleba, że wystarczyło dla całego miasteczka.

Ischia di Castro to niewielkie miasteczko w regionie Lacjum. Na przełomie XVIII i XIX wieku tutejszy klasztor tercjarek franciszkańskich miał duży piec chlebowy: mieszkańcy przynosili wieczorem mąkę, a rano odbierali upieczony chleb.

Przełożoną klasztoru była wtedy s. Maria Magdalena od Wcielenia, późniejsza założycielka zgromadzenia sióstr Adoratorek Wieczystych Najświętszego Sakramentu, dziś błogosławiona. Już jako nowicjuszka, w 1789 roku, przeżyła w tym klasztorze wizję Najświętszego Sakramentu adorowanego przez aniołów, którą odczytała jako wezwanie do założenia wspólnoty żyjącej Eucharystią.

Latem 1802 roku okolicę dotknął głód. W uroczystość Bożego Ciała, 17 czerwca, siostry zgłosiły, że w całym miasteczku zabrakło mąki – została tylko odrobina, ofiarowana przez sąsiadkę. Przełożona poleciła przygotować ciasto jak zwykle, z tą samą ilością wody, i nakreśliła nad naczyniem znak krzyża. Według zapisów ciasto zaczęło przybywać i powstało tyle chleba, że wystarczyło dla mieszkańców. Wydarzenie opisano w dokumentach procesu beatyfikacyjnego, przechowywanych w archiwum dawnej kurii w Acquapendente.

Ten cud jest najnowszym dodatkiem do wystawy. Plansza istnieje na razie tylko po włosku – powyższy opis to polskie opracowanie na jej podstawie.