W 1317 roku Hostia, której z ciekawości dotknął domownik chorego, okazała się poplamiona krwią. W opactwie w Herkenrode pojawił się na niej wizerunek Chrystusa w koronie cierniowej; dziś jest czczona w Hasselt.

W 1317 roku proboszcz z Viversel został wezwany do ciężko chorego parafianina. W jego domu zostawił torbę z puszką, w której niósł Najświętszy Sakrament, na stole przy wejściu, a sam poszedł do chorego, by go wyspowiadać. Tymczasem jeden z domowników, wiedziony ciekawością, ukradkiem otworzył torbę, wyjął puszkę, uchylił ją i sięgnął ręką do środka. Gdy zrozumiał, że jest tam Hostia, odłożył wszystko na miejsce.

Kiedy kapłan wrócił po Komunię dla chorego i otworzył puszkę, zobaczył, że konsekrowana Hostia jest splamiona krwią i jakby przywarła do lnianej tkaniny wyściełającej dno naczynia. Zaniepokojony, wymówił się tym, że czegoś zapomniał, pospiesznie wyszedł i udał się do proboszcza w sąsiednim Lummen. Ten poradził mu, by zaniósł Hostię do opactwa w Herkenrode.

W drodze do klasztoru doszło do niezwykłych zdarzeń – dawny obraz pokazuje m.in. stado owiec, które pochyliło się przed kapłanem niosącym relikwię w miejscu zwanym Sacramentsberg. Po przybyciu do kościoła klasztornego ksiądz pokazał zgromadzonym zakrwawioną Hostię. Liczni świadkowie potwierdzali, że pojawił się na niej wizerunek Chrystusa w koronie cierniowej.

Relikwia przez wieki pozostawała w opactwie Herkenrode, a w 1804 roku przeniesiono ją do kościoła św. Kwintyna w Hasselt, dziś katedry. W jednym z jej ołtarzy przechowywana jest część cudownej Hostii, a do procesji ku czci cudu służy specjalne cyborium. Sceny cudu przedstawiają obrazy Jana van Boeckhorsta w katedrze, a w 1854 roku rodzina Palmers ufundowała na Sacramentsbergu niewielką kapliczkę upamiętniającą wydarzenie.