W Wielkanoc 1254 roku upuszczona Hostia sama uniosła się z posadzki, a wierni ujrzeli w niej Dzieciątko. Ocalona w czasie rewolucji Hostia jest dziś w kościele św. Piotra w Douai.

W Wielkanoc 1254 roku w kościele św. Amata w Douai kapłan rozdzielający Komunię upuścił konsekrowaną Hostię na ziemię. Gdy uklęknął, aby ją podnieść, Hostia sama uniosła się w powietrze i spoczęła na puryfikaterzu. Po chwili w jej miejscu ukazało się małe Dzieciątko, które mogli zobaczyć wszyscy zgromadzeni w świątyni.

Wieść o wydarzeniu szybko się rozeszła. Biskup Cambrai Tomasz z Cantimpré bez zwłoki przybył do Douai, by sprawdzić je na miejscu i potwierdzić. Pamięć o cudzie pielęgnowano przez stulecia: dokument z 1356 roku – sto lat po wydarzeniu – poświadcza, że co roku w Wielką Środę obchodzono na jego pamiątkę święto Najświętszego Sakramentu, i to jako zwyczaj już wówczas dawny.

Relikwię czczono aż do rewolucji francuskiej, potem przez wiele lat nie wiedziano, co się z nią stało. Dopiero w październiku 1854 roku proboszcz kościoła św. Piotra w Douai przypadkiem natrafił na drewnianą szkatułkę, ukrytą pod krucyfiksem na ołtarzu zmarłych. W środku znajdowała się mała Hostia – wciąż biała, choć z uszkodzonymi brzegami – a także list napisany po łacinie.

Autor listu, kanonik kolegiaty św. Amata, zaświadczał, że jest to Hostia z cudu, którą zdołał uchronić przed grożącym jej zbezczeszczeniem. Złożył ją w puszce i dołączył pisemne świadectwo dla tych, którzy ją kiedyś odnajdą; list nosi datę 5 stycznia 1793 roku. Dziś Hostia jest przechowywana w kościele św. Piotra w Douai, w tabernakulum i w monstrancji w kształcie krzyża; zdjęcie z 1975 roku pokazuje proboszcza prezentującego relikwię. Na planszy można też zobaczyć figurę Matki Bożej czczoną w Douai oraz bryłę kościoła św. Piotra, górującą nad miastem.