Kapłan zmuszony do odprawienia Mszy przed muzułmańskim władcą nie miał krzyża – przynieśli go aniołowie. Przy konsekracji król ujrzał w Hostii Dzieciątko i przyjął chrzest.

Według przekazu ks. Ginés Pérez Chirinos z Cuenki udał się do muzułmańskiego królestwa Murcji, by głosić tam Ewangelię. Wkrótce go pojmano i stawiono przed władcą Zeytem Abu Zeytem. Król wypytywał jeńca o wiarę chrześcijan, a najbardziej interesowało go, czym jest Msza. W końcu zażądał, by kapłan odprawił ją na jego oczach.

Dopiero w połowie liturgii ksiądz uświadomił sobie, że na ołtarzu brakuje krzyża, i przerażony przerwał. Zapytany przez króla o powód niepokoju, wyjaśnił, czego zabrakło. Władca odpowiedział pytaniem, czy nie chodzi o to, co właśnie widzi: w tej samej chwili dwaj aniołowie stawiali krzyż na ołtarzu. Wzruszony kapłan podziękował Bogu i z radością dokończył Mszę.

Przy konsekracji król dostrzegł, że w miejscu Hostii pojawiło się piękne dziecko, które patrzyło na niego z łagodnością. Pod wpływem tego widoku władca wraz z rodziną przyjął wiarę chrześcijańską i chrzest. Działo się to 3 maja 1231 roku. Od tamtej pory miejscowość nosi nazwę Caravaca de la Cruz – „Caravaca od Krzyża”.

Cudowny krzyż o dwóch ramionach poprzecznych, znany jako Krzyż z Caravaca, przechowywany jest w sanktuarium wzniesionym w miejscu wydarzeń. Jego wizerunek zdobi sztandary, a dawny obraz i fresk w kościele przedstawiają scenę cudu. Stolica Apostolska przyznała sanktuarium przywilej jubileuszu wieczystego: co siedem lat obchodzony jest tu Rok Święty. Caravaca była piątym miejscem na świecie, które otrzymało taki przywilej.