W 1405 roku w kaplicy w Bois-Seigneur-Isaac fragment Hostii pozostawiony na korporale zaczął krwawić i przez kilka dni nasączał płótno krwią. Poplamiony korporał jest czczony jako relikwia do dziś.

W 1405 roku Jeanowi de Huldenbergowi przez trzy kolejne noce ukazywał się Chrystus okryty ranami. Za trzecim razem usłyszał polecenie, by udał się do kaplicy w Isaac, gdzie miał Go odnaleźć. Mniej więcej w tym samym czasie proboszcz Haut-Ittre, ks. Pierre Ost, również usłyszał głos, który kazał mu pójść do tej kaplicy i odprawić tam Mszę o Krzyżu Świętym. Gdy rozpoczynał liturgię, był przy niej obecny Jean de Huldenberg.

Rozkładając korporał, kapłan zauważył na jego środku kawałek dużej Hostii, konsekrowanej we wtorek poprzedniego tygodnia. Kiedy chciał go spożyć, fragment nie dał się oderwać od płótna i zaczął krwawić. Pobladłego księdza uspokoił Jean, zapewniając, że to dzieło Boże, i opowiedział mu o swoich widzeniach. Krew wypływała przez cztery dni, aż do wtorku po Zesłaniu Ducha Świętego; jej warstwa miała grubość palca i szerokość trzech palców. Gdy pokryła niemal cały korporał, powoli zakrzepła i zaschła. Zdarzenie potwierdziło wielu świadków.

Powiadomiony o wszystkim biskup Cambrai, Pierre d’Ailly, osobiście obejrzał korporał i przechowywał go u siebie blisko dwa lata; plam krwi nie udało się usunąć. Biskup przeprowadził dochodzenie i zebrał świadectwa o cudach przypisywanych relikwii. W 1410 roku udzielił czterdziestodniowego odpustu pielgrzymom nawiedzającym kaplicę, a 3 maja 1413 roku orzekł, że korporał może być czczony jako relikwia, i ustanowił uroczystą procesję z publicznym wystawieniem Najświętszego Sakramentu.

Procesja odbywa się do dziś: co roku w niedzielę po święcie Narodzenia Najświętszej Maryi Panny wierni gromadzą się w Bois-Seigneur-Isaac na modlitwie, by upamiętnić cud. Korporał spoczywa w relikwiarzu w kaplicy Krwi Świętej przy opactwie norbertanów. Znajdują się tam także relikwie ciernia z korony Chrystusa i Krzyża Świętego, kamień z ołtarza, przy którym w 1405 roku odprawiano Mszę, oraz ołtarz główny dłuta Laurenta Delvaux z XVIII wieku.