W 1125 roku pobożny rolnik ukrył zabraną z kościoła Hostię w swoim kiju. Gdy upadła na ziemię, nikt nie zdołał jej podnieść – udało się to dopiero biskupowi Ratyzbony, kiedy przyrzekł zbudować tam kaplicę.

W 1125 roku w okolicy Bettbrunn żył rolnik, dla którego niedzielna Msza była wyprawą: kościół parafialny leżał półtorej godziny drogi od jego domu. Był to człowiek głębokiej wiary w obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Pragnąc mieć Go blisko siebie na co dzień, postanowił potajemnie zabrać konsekrowaną Hostię do domu.

W górnej części kija, z którym się nie rozstawał, wydrążył otwór i umieścił w nim Hostię. Codziennie, gdy jego stado odpoczywało, wbijał kij w ziemię i godzinami klęczał przed nim na modlitwie. Trwało to wiele miesięcy. Pewnego dnia jednak, zirytowany, że zwierzęta odeszły za daleko, w roztargnieniu cisnął w ich stronę kijem. Hostia wypadła i upadła na ziemię.

Przejęty mężczyzna schylił się, by ją podnieść, ale wszystkie próby zawodziły. Wezwał proboszcza, lecz i kapłanowi się to nie udało. Poproszono więc o pomoc biskupa Ratyzbony, który niezwłocznie przybył na miejsce wraz z duchowieństwem. Także on zdołał unieść Hostię dopiero wtedy, gdy przyrzekł, że w tym miejscu stanie kaplica.

Z tej obietnicy wyrosło sanktuarium. Dziś w Bettbrunn wznosi się kościół Najświętszego Salwatora z wysoką wieżą i okazałym wnętrzem. Historię cudu przypominają tam dawne malowidła – jedno z nich przedstawia rolnika klęczącego przy jaśniejącej Hostii obok pasącego się bydła. Miejsce to od stuleci przyciąga pielgrzymów, którzy nadal przybywają tu pieszo, całymi grupami.