W marcu 1345 roku ciężko chory Ysbrand Dommer zwymiotował po przyjęciu Wiatyku. Hostia wrzucona do ognia przetrwała nietknięta, otoczona światłem. Cud upamiętnia nocna procesja Stille Omgang.

Dnia 12 marca 1345 roku, na kilka dni przed Wielkanocą, ciężko chory Ysbrand Dommer, czując zbliżającą się śmierć, poprosił proboszcza o Komunię Świętą jako Wiatyk. Niedługo po jej przyjęciu dostał torsji. Zawartość miski, do której zwymiotował, wrzucono do kominka i spalono.

Następnego dnia chory był już zupełnie zdrowy. Jedna z kobiet, które go pielęgnowały, podeszła do kominka, by dołożyć do ognia, i spostrzegła w palenisku dziwną jasność, a w jej środku – Hostię. Na jej krzyk zbiegli się sąsiedzi. Ysbrand wyjął Hostię, owinął ją lnianym płótnem, włożył do małej skrzynki i od razu zaniósł proboszczowi. Na tym jednak się nie skończyło: według przekazu Hostia trzykrotnie w niewytłumaczalny sposób wracała do Ysbranda i kapłan za każdym razem musiał przychodzić po nią do jego domu. Postanowiono więc zamienić ten dom w kaplicę.

W dniu Wielkanocy wszyscy świadkowie, razem z burmistrzem miasta, spisali dokładną relację z wydarzeń. Trafiła ona do biskupa Utrechtu Jana van Arkela, który uznał cud. W 1452 roku kaplicę strawił pożar, lecz monstrancja z Hostią ocalała. Przed relikwią modlił się m.in. arcyksiążę Maksymilian Austriacki – dawne przedstawienie ukazuje go podczas adoracji w 1484 roku. W 1665 roku rada miejska pozwoliła o. Janowi van der Meyowi urządzić kaplicę w jednym z domów dawnej wspólnoty beginek; przeniesiono tam cenną monstrancję, którą później skradli nieznani sprawcy. Sama kaplica cudu została ponownie zniszczona w 1908 roku.

W kaplicy beginek do dziś trwa stała adoracja Najświętszego Sakramentu – jako trwała pamiątka cudu. Z dawnych przedmiotów zachowały się skrzynka, w której złożono Hostię, dokumenty opisujące wydarzenia oraz kilka obrazów przechowywanych w Muzeum Historycznym Amsterdamu. Przebieg cudu przedstawił też w cyklu dziewięciu scen malarz C. Schenk. Co roku, w noc z soboty na niedzielę w okresie Wielkiego Postu, ulicami centrum miasta przechodzi w milczeniu procesja Stille Omgang („cichy obchód”), którą wierni upamiętniają cud z 1345 roku.