Gdy 8 maja 1902 roku wybuchł wulkan Montagne Pelée, wierni z Le Morne-Rouge modlili się przed wystawionym Najświętszym Sakramentem. Wielu z nich zobaczyło w Hostii Najświętsze Serce Jezusa.

Dnia 8 maja 1902 roku, w uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego, na Martynice wybuchł wulkan Montagne Pelée, wyrzucając lawę i popiół. Mieszkańcy leżącej na jego zboczach miejscowości Le Morne-Rouge, znani z wyjątkowego nabożeństwa do Najświętszego Serca Jezusa, natychmiast zgromadzili się w kościele parafialnym. Błagali Matkę Bożą Ocalenia, by uchroniła ich osadę przed zagładą.

W obliczu śmiertelnego zagrożenia wierni pragnęli wyznać grzechy. Proboszcz udzielił więc wszystkim zebranym rozgrzeszenia generalnego, rozdał Komunię Świętą, a następnie wystawił Najświętszy Sakrament do publicznej adoracji. W pewnej chwili jedna z kobiet zawołała, że w Hostii widać Najświętsze Serce Jezusa. Wielu obecnych potwierdziło, że dostrzega w Hostii postać Chrystusa wskazującego na swoje Serce w koronie cierniowej; niektórzy mówili także, że widzą Krew wypływającą z tego Serca. Widzenie trwało kilka godzin i ustało dopiero wtedy, gdy monstrancję odstawiono do tabernakulum.

Tego dnia żywioł oszczędził Le Morne-Rouge, choć erupcja obróciła w gruzy pobliskie miasto Saint-Pierre. Mieszkańcy, pojednani z Bogiem, mogli – jak podkreśla przekaz – przyjąć sakramenty i przygotować się na śmierć. Kilka miesięcy później, 30 sierpnia 1902 roku, nastąpił kolejny gwałtowny wybuch wulkanu, który zniszczył Le Morne-Rouge.