W 1906 roku, gdy po trzęsieniu ziemi od Pacyfiku nadciągała ogromna fala, proboszcz Tumaco wyszedł na plażę z Najświętszym Sakramentem i pobłogosławił morze. Fala zatrzymała się i cofnęła.

W 1906 roku wybrzeża Oceanu Spokojnego nawiedziło tsunami, które w wielu miejscach spowodowało ogromne zniszczenia i straty. Niewielka wyspa Tumaco u wybrzeży Kolumbii uniknęła katastrofy – jak podkreśla przekaz, dzięki wierze jej mieszkańców w obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie.

Dnia 31 stycznia, około dziesiątej rano, wyspą wstrząsnęło silne trzęsienie ziemi, które trwało blisko dziesięć minut. Proboszcz od razu zwołał wiernych na procesję z Najświętszym Sakramentem. Poziom morza gwałtownie się podnosił, a woda zaczęła już miejscami wdzierać się na brzeg.

Gdy procesja dotarła na plażę, kapłan z monstrancją w rękach wysunął się przed zgromadzonych i odważnie podszedł na sam skraj wody. W chwili, gdy nadchodziła fala, uniósł konsekrowaną Hostię i nakreślił nią w powietrzu znak krzyża. Ogromna fala nagle stanęła, po czym zaczęła się wycofywać, a morze stopniowo wróciło do zwykłego poziomu.

Wiadomość o ocaleniu Tumaco szybko obiegła świat. Do proboszcza napływały liczne listy z Europy, w których wierni prosili go o modlitwę.