W 1050 roku kapłan odebrał kobiecie Hostię, którą wyniosła, by użyć jej do czarów. Połowa Hostii stała się widzialnym Ciałem Chrystusa – wydarzenie opisał św. Piotr Damiani, doktor Kościoła.

Św. Piotr Damiani, mnich, reformator Kościoła i doktor Kościoła, w jednym ze swoich pism – w opusculum XXXIV, wydanym w zbiorze Patrologia Latina (t. 145, kol. 573) – opisał cud eucharystyczny, którego, jak podaje plansza, był naocznym świadkiem. Sam uważał to wydarzenie za szczególnie ważne.

Według jego relacji w 1050 roku pewna kobieta, idąc za podszeptami zła, postanowiła zabrać do domu konsekrowany Chleb i posłużyć się nim do rzucenia klątwy. Kradzież zauważył jeden z kapłanów. Pobiegł za nią i odebrał jej to, co wyniosła. Gdy rozwinął białe płótno, w które zawinięta była Hostia, zobaczył, że przemieniła się tylko w połowie: jedna część stała się widzialnym Ciałem Chrystusa, druga zachowała zwykły wygląd Hostii.

Damiani widział w tym znak, którym Bóg chciał przezwyciężyć niewiarę tych, którzy odrzucali Jego rzeczywistą obecność w Eucharystii. Zestawienie dwóch połówek – przemienionej i niezmienionej – miało według niego unaocznić, co dokonuje się podczas konsekracji: chleb staje się Ciałem Pańskim, choć zwykle nadal wygląda jak chleb. Był to czas, gdy w Kościele toczył się spór wokół nauczania Berengariusza z Tours, który podważał tę prawdę; jego poglądy potępiono właśnie w 1050 roku.

Piotr Damiani (1007–1072) przez wiele lat żył w pustelniczym klasztorze Fonte Avellana w Apeninach, w regionie Marche, gdzie był przeorem; później został kardynałem i biskupem Ostii. Plansza pokazuje zabudowania tego klasztoru oraz dom, w którym mieszkał święty.