Dnia 10 maja 1718 roku w Asti ks. Francesco Scotto dostrzegł po podniesieniu, że Hostia jest przełamana, a jej brzegi czerwone od krwi. Kielich ze śladami krwi przechowuje katedra w Asti.

Rankiem 10 maja 1718 roku ks. Francesco Scotto rozpoczął w Asti odprawianie Mszy. Po podniesieniu Hostii spostrzegł ze zdumieniem, że rozdzieliła się ona na dwie części, a ich krawędzie zabarwiła krew. Po chwili zauważył krople krwi także na kielichu i na korporale.

Niebawem przybyli lekarze z Asti, aby zobaczyć, co zaszło. Po dokładnych oględzinach wykluczyli, by krew mogła pochodzić z nosa lub ust celebransa, odrzucając tym samym najprostsze naturalne wytłumaczenie. Zjawili się też przedstawiciele Świętego Oficjum – prowikariusz i wikariusz. Po zbadaniu sprawy zgodnie sporządzili raport, w którym uznali zdarzenie za cudowne.

Pamiątką wydarzenia jest kielich z 1718 roku. Na jego czaszy i stopie wciąż widać ciemne ślady kropli krwi. Przechowuje się go w katedrze w Asti, w kaplicy św. Filipa Neri, gdzie wystawiono go w niewielkiej niszy w ścianie.

Asti pamięta także o wcześniejszym cudzie eucharystycznym, do którego doszło 25 lipca 1535 roku w kolegiacie San Secondo. Oba wydarzenia łączy motyw krwi, która ukazała się na Hostii w czasie Mszy.