W 1421 roku proboszcz, który wątpił w przeistoczenie, wrzucił konsekrowane Hostie do kanału. Po kilku miesiącach rybacy wyłowili je z wody – były naznaczone zaschniętą Krwią.

W 1421 roku, w niedzielę poprzedzającą uroczystość Zesłania Ducha Świętego, proboszcz kościoła śś. Piotra i Pawła odprawił Mszę Świętą, choć w duchu nie wierzył, że chleb i wino rzeczywiście stają się Ciałem i Krwią Chrystusa. Po liturgii zabrał pozostałe konsekrowane Hostie i wrzucił je do kanału.

Kilka miesięcy później rybacy zauważyli Hostie unoszące się na wodzie. Widniały na nich zaschnięte ślady Krwi. Wieść o znalezisku szybko się rozeszła, a biskup zatwierdził kult odnalezionych Hostii.

W czasach reformacji protestanckiej katolicy nie porzucili czci dla relikwii – podtrzymywali ją w tajemnicy. Oficjalnie kult przywrócono dopiero w XX wieku.

Tekst planszy umieszcza wydarzenia w Bergen op Zoom w Brabancji Północnej, a zdjęcia pokazują tamtejszą okolicę nad Skaldą. Reprodukowana na planszy dawna broszura o „cudzie Świętej Krwi z Bergen” wskazuje jednak na Bergen w Holandii Północnej. Wśród ilustracji są też makieta średniowiecznego miasta z czasów cudu, dawny obraz procesji ku jego czci oraz płótno Jules’a Bretona „Procesja Najświętszego Sakramentu” z 1857 roku.