Według tradycji około roku 1000 kobieta, która nie wierzyła w Eucharystię, wrzuciła skradzioną Hostię na wrzący olej, a Hostia zaczęła obficie krwawić. Relikwię przechowuje się w Trani do dziś.

Według przekazu, który w Trani pielęgnuje się od stuleci, około roku 1000 pewna kobieta spoza wspólnoty chrześcijańskiej, niewierząca w obecność Jezusa w Eucharystii, zdołała podczas Mszy w kościele św. Andrzeja wynieść konsekrowaną Hostię. W domu postanowiła sprawdzić, co się z nią stanie, i wrzuciła ją na patelnię z wrzącym olejem.

Wtedy – jak głosi opowieść – Hostia zaczęła obficie krwawić. Krew rozlała się po podłodze i wypłynęła aż za próg domu. Przerażona kobieta zaczęła krzyczeć, a na jej wołanie zbiegli się sąsiedzi. Wkrótce przybył biskup i zabrał wszystkie relikwie. W następnych stuleciach wielokrotnie poddawano je starannym oględzinom; ostatnie badania przeprowadzono w 1924 roku, przy okazji kongresu eucharystycznego.

Pamiątki cudu można oglądać w Trani do dziś. Przez wiele lat relikwie przechowywano w katedrze, a obecnie cudowna Hostia spoczywa w monstrancji-relikwiarzu z XVII wieku, w poświęconej cudowi kaplicy kościoła św. Andrzeja. Dom, w którym rozegrały się te wydarzenia, w 1706 roku zamieniono w kaplicę. Zachowała się też patelnia, na której według tradycji smażono Hostię. Na jednej z tablic przytoczono słowa św. Ojca Pio, że Trani jest szczęśliwe, bo krew Chrystusa dwukrotnie zrosiła jego ziemię.

Tę historię trzeba czytać z rozwagą. Opowieści o kradzieży i znieważeniu Hostii przez kogoś spoza Kościoła należały w średniowiecznej Europie do bardzo rozpowszechnionych motywów. W wielu miejscach posługiwano się nimi, by oskarżać Żydów, co prowadziło do prześladowań i przemocy wobec niewinnych ludzi. Również w części przekazów o Trani kobieta jest przedstawiana jako Żydówka, choć plansza o tym nie wspomina. Dlatego relację o cudzie przedstawiamy jako tradycję religijną miasta, a nie jako udowodnione oskarżenie wobec konkretnej osoby czy społeczności.