W sierpniu 1730 roku złodzieje ukradli z kościoła św. Franciszka w Sienie 351 Hostii. Odnalezione po trzech dniach, do dziś nie uległy zepsuciu, co potwierdzały kolejne badania naukowe.

Dnia 14 sierpnia 1730 roku do kościoła św. Franciszka w Sienie włamali się nieznani sprawcy i wynieśli cyborium z 351 konsekrowanymi Hostiami. Trzy dni później, 17 sierpnia, w skarbonce na jałmużnę w sanktuarium Santa Maria in Provenzano, wśród kurzu, odnaleziono wszystkie 351 Hostii – całe i nieuszkodzone.

Odnalezienie Hostii stało się świętem całego miasta. Mieszkańcy tłumnie wyszli na ulice, a Hostie w uroczystej procesji odniesiono z powrotem do kościoła św. Franciszka. Zachowano je tam – i to właśnie z czasem uczyniło je przedmiotem zdumienia naukowców.

Mijały lata, a potem stulecia, a na Hostiach nie pojawiał się żaden ślad zepsucia. Ich stan sprawdzano aż czternaście razy, wszelkimi dostępnymi metodami, i za każdym razem wnioski były takie same: Hostie pozostają świeże i nienaruszone, bez oznak rozkładu fizycznego czy chemicznego. Za najbardziej miarodajne uchodzi badanie z 1914 roku, na które zezwolił papież św. Pius X i w którym uczestniczyło wielu profesorów. Badacze doszli do wniosku, że opłatkowe Hostie z 1730 roku przetrwały w stanie niemal doskonałym, a samo zjawisko pozostaje wyjątkowe i przeczy temu, czego zwykle uczy przyroda o rozkładzie materii organicznej.

Cudowne Hostie przechowuje się w bazylice św. Franciszka w Sienie, gdzie wystawiane są w monstrancji. W 1980 roku, podczas wizyty w Sienie, adorował je św. Jan Paweł II. Plansza przypomina też inne wydarzenie z okolic Sieny, które namalował Stefano di Giovanni, zwany Sassettą (1392–1450); obraz znajduje się w Bowes Museum w Barnard Castle w Anglii. Przedstawia on karmelitę, który wątpił w obecność Jezusa w Najświętszym Sakramencie, a po przyjęciu Komunii został uwolniony od złego ducha.