Podczas adoracji czterdziestogodzinnej w 1902 roku proboszcz z Saint-André na Reunionie i jego parafianie ujrzeli w Hostii cierpiące oblicze Chrystusa w koronie cierniowej, a potem krucyfiks.

Dnia 26 stycznia 1902 roku w kościele parafialnym w Saint-André, na leżącej na Oceanie Indyjskim wyspie Reunion, trwała adoracja czterdziestogodzinna, podczas której Najświętszy Sakrament był nieprzerwanie wystawiony. W czasie Mszy, po Podniesieniu, gdy odmawiano Ojcze nasz, proboszcz spojrzał na Hostię i dostrzegł wokół promieni monstrancji świetlistą aureolę.

W chwili Komunii ponownie podniósł wzrok ku monstrancji. Tym razem w Hostii widniała twarz mężczyzny o spuszczonych oczach, z koroną cierniową na czole. Najbardziej poruszał malujący się na niej wyraz bólu. Po zakończeniu Mszy kapłan poprosił wszystkich obecnych, by podeszli do ołtarza i uważnie przyjrzeli się monstrancji. Wszyscy potwierdzili, że widzą to samo.

Proboszcz postępował z wielką ostrożnością. Obawiając się, że to jedynie gra światła, kazał zgasić wszystkie świece i zamknąć okiennice. W ciemności wizerunek stał się jednak jeszcze wyraźniejszy, a rysy twarzy zdawały się jaśnieć własnym blaskiem. Wśród świadków była młoda malarka, która starannie odwzorowała oblicze widoczne w Hostii. Po pewnym czasie obraz się zmienił: w Hostii ukazał się krucyfiks, wypełniający ją od góry do dołu. Wizja zniknęła dopiero po błogosławieństwie i odśpiewaniu hymnu „Tantum ergo”.

O tym, co zobaczył, proboszcz złożył świadectwo w 1904 roku na Kongresie Eucharystycznym w Angoulême we Francji. Wizerunek cierpiącego oblicza Chrystusa z Saint-André zachował się na dawnych odbitkach.