Zazdrosna o męża kobieta ukradła Hostię, by przyrządzić z niej napój miłosny. Hostia zaczęła krwawić, a nocą rozświetliła dom. Od stuleci czczona jest w kościele św. Szczepana w Santarém.

Według tradycji w 1247 roku w Santarém pewna młoda mężatka, dręczona zazdrością o męża, poszła po radę do wróżki. Ta kazała jej zdobyć w kościele konsekrowaną Hostię i przyrządzić z niej napój miłosny. Kobieta przystąpiła do Komunii, lecz zamiast spożyć Hostię, ukradkiem wyniosła ją z kościoła, zawiniętą w lniane płótno. Na materiale od razu pojawiły się plamy krwi.

Przerażona wróciła do domu i rozwinęła zawiniątko. Ze zdumieniem zobaczyła, że krew wypływa z samej Hostii. Nie wiedząc, co począć, schowała ją do szuflady w sypialni. W nocy z szuflady zaczęło jednak bić jasne światło, które wypełniło cały pokój. Zauważył je mąż i zaczął nalegać, by żona wyznała mu, co się stało. Następnego dnia małżonkowie powiadomili proboszcza. Kapłan przyszedł do ich domu i w uroczystej procesji, w otoczeniu duchownych i licznych wiernych, przeniósł Hostię do kościoła św. Szczepana. Krwawiła ona jeszcze przez trzy dni.

Hostię złożono w pięknym relikwiarzu z pszczelego wosku. W 1340 roku doszło do kolejnego cudu: kapłan, otwierając tabernakulum, znalazł woskowe naczynie rozpadnięte na kawałki, a na jego miejscu kryształowe naczynie, w którym znajdowała się Krew z Hostii zmieszana z woskiem. Co do daty pierwszego wydarzenia przekazy się różnią: kopia dokumentu sporządzona w 1346 roku z polecenia króla Alfonsa IV podaje 16 lutego 1266 roku, natomiast sanktuarium liczy od roku 1247 – w 1997 roku obchodzono tu 750-lecie cudu. Wielu papieży, m.in. Pius IV, św. Pius V i Grzegorz XIV, nadało pielgrzymom odpusty zupełne.

Dziś Hostia znajduje się w XVIII-wiecznym tronie eucharystycznym nad ołtarzem głównym kościoła św. Szczepana, nazywanego Sanktuarium Najświętszego Cudu (Santíssimo Milagre). Według przekazów przez stulecia wielokrotnie pojawiała się na niej krew, a wierni dostrzegali w niej różne wizerunki Chrystusa. Sanktuarium nawiedził m.in. św. Franciszek Ksawery przed wyruszeniem na misje do Indii. Dom małżonków zamieniono na kaplicę, a co roku w drugą niedzielę kwietnia relikwia jest niesiona w procesji z tego domu do kościoła św. Szczepana.