Od 11 września 1732 roku przez trzy miesiące w Hostii wystawianej w klasztorze w Scali ukazywały się znaki Męki Chrystusa. Widzieli je siostry, wierni, dwaj biskupi i św. Alfons Liguori.

W Scali, małym mieście na stokach gór nad Amalfi, czcigodna siostra Maria Celeste Crostarosa, wspierana przez św. Alfonsa Marię de Liguori, dała w 1731 roku początek zakonowi Najświętszego Odkupiciela – siostrom redemptorystkom. W 1732 roku św. Alfons założył tu również zgromadzenie ojców redemptorystów. W klasztorze sióstr w każdy czwartek wystawiano Najświętszy Sakrament do publicznej adoracji.

Począwszy od 11 września 1732 roku, przez kolejne trzy miesiące, podczas tych uroczystych wystawień w Hostii umieszczonej w monstrancji ukazywały się znaki Męki Chrystusa.

Zjawisko oglądały nie tylko siostry i okoliczni mieszkańcy. Jego świadkami byli również biskup Scali, bp Santoro, oraz biskup Castellammare, a znaki ukazały się także w obecności samego św. Alfonsa. Działo się to w tych samych miesiącach, w których święty przygotowywał i zakładał w Scali swoje zgromadzenie.

Do naszych czasów zachowała się monstrancja, w której wystawiano wtedy Hostię, nazywana cudowną. Klasztor i jego kościół przypominają zarówno o tamtych wydarzeniach, jak i o początkach redemptorystowskiej rodziny zakonnej, w której adoracja Najświętszego Sakramentu od początku zajmowała szczególne miejsce.