W 1822 roku w kościele św. Eulalii w Bordeaux wierni przez ponad dwadzieścia minut widzieli w wystawionej Hostii postać Jezusa. Arcybiskup po wysłuchaniu świadków uznał wydarzenie za autentyczne.

Do niezwykłego wydarzenia doszło w 1822 roku w kościele św. Eulalii w Bordeaux. Na zakończenie nabożeństwa ks. Delort pobłogosławił zgromadzonych Najświętszym Sakramentem. Zaraz potem wierni ze zdumieniem dostrzegli, że w Hostii wystawionej w monstrancji widać postać Jezusa.

Nie było to przelotne wrażenie. Obecni mogli oglądać ten obraz przez ponad dwadzieścia minut, podczas gdy Hostia pozostawała wystawiona do publicznej adoracji. Jeden ze świadków zapewniał, że usłyszał wtedy głos Jezusa, który powiedział: „Ja jestem tym, który jest”.

Arcybiskup Bordeaux nie wydał orzeczenia pochopnie – najpierw wysłuchał relacji wiernych, którzy byli świadkami cudu, i dopiero wtedy potwierdził jego autentyczność. Kaplicę, w której wydarzył się cud, można odwiedzać do dziś i oddawać w niej cześć pamiątce objawienia.

Z historią cudu łączy się także wspólnota zakonna Świętej Rodziny (Sainte-Famille), założona przez ks. Pierre-Bienvenu Noailles. Plansza przypomina jej początki: portret założyciela, obraz matki Rity Bonnat – pierwszej przełożonej – z dwiema sierotami oraz dom zakonny La Solitude w Martillac pod Bordeaux wraz z wnętrzem tamtejszego kościoła. Zachowała się również monstrancja, w której wierni ujrzeli postać Jezusa.