W 1383 roku w zgliszczach spalonego kościoła w Wilsnack znaleziono trzy nienaruszone Hostie, z których sączyła się krew. Aż do XVI wieku miasteczko było jednym z najważniejszych celów pielgrzymek.

W sierpniu 1383 roku miasteczko Wilsnack zostało napadnięte, splądrowane i podpalone przez rycerza Heinricha von Bülowa. Ogień strawił także kościół parafialny. W jego ruinach znaleziono jednak trzy konsekrowane Hostie – zupełnie nietknięte przez płomienie, a przy tym krwawiące.

Odnalezienie Hostii zapoczątkowało serię niezwykłych wydarzeń. Najbardziej znane dotyczyło rycerza Dietricha von Wenckstern, który otwarcie powątpiewał w krwawienie Hostii i nagle stracił wzrok. Odzyskał go dopiero wtedy, gdy ze skruchą przeprosił za swoją niewiarę.

Wieści rozchodziły się szybko. Już w 1384 roku biskup Havelbergu potwierdził cud krwawiących Hostii z Wilsnack, a papież Urban VI wsparł odbudowę zniszczonego kościoła. Miasteczko stało się jednym z najważniejszych miejsc pielgrzymkowych i pozostało nim aż do XVI wieku. W tym stuleciu monstrancja z relikwią trzech Hostii uległa zniszczeniu w pożarze.

O dawnym kulcie przypominają liczne źródła pisane i dzieła sztuki: drzeworyty ukazujące kolejne etapy wydarzeń, kamienny krzyż upamiętniający trzy cudowne Hostie oraz pielgrzymie plakietki z ich wizerunkiem. Okazały ceglany kościół św. Mikołaja w Bad Wilsnack przetrwał do dziś, a historię miasteczka przypomina także festiwal „Wunderblutfestspiele” (Festiwal Cudownej Krwi).