Pobożna mieszkanka Augsburga zabrała do domu Hostię z Komunii i przez pięć lat przechowywała ją w wosku. Gdy w 1199 roku wyznała to spowiednikowi, okazało się, że Hostia zmieniła się w krwawiące ciało.

W 1194 roku pewna kobieta z Augsburga, która szczególnie czciła Najświętszy Sakrament, przystąpiła do Komunii, ale nie spożyła Hostii. Ukradkiem zawinęła ją w chusteczkę i zaniosła do domu, by móc modlić się przed nią w samotności. Trzeba pamiętać, że w tamtej epoce tabernakulum w kościele było rzadkością, a adoracja Eucharystii poza Mszą nie należała do zwyczajów – rozpowszechniła się dopiero po ustanowieniu święta Bożego Ciała w 1264 roku.

Kobieta przechowywała Hostię przez pięć lat, otoczoną woskową osłoną. Wreszcie 11 maja 1199 roku wyznała swój czyn przełożonemu pobliskiego klasztoru, a ten polecił jej oddać mu Hostię. Gdy zdjął wosk, zobaczył, że Hostia przemieniła się w krwawiące ciało. Natychmiast udał się z tym do biskupa Augsburga, który zarządził uroczyste przeniesienie Hostii do katedry – w procesji duchowieństwa i wiernych.

Na tym niezwykłe wydarzenia się nie skończyły. Według przekazu Hostia wystawiona w katedrze na oczach wszystkich powiększała się i nabrzmiewała, a trwało to od Wielkanocy aż do święta św. Jana Chrzciciela. Biskup polecił następnie przenieść ją do klasztoru Heilig Kreuz (Świętego Krzyża) i postanowił, że na pamiątkę tych zdarzeń co roku będzie odprawiana specjalna Msza ku czci relikwii.

Tradycja wspomina też o innych znakach. Nad Hostią miało się ukazać Dzieciątko Jezus w białej szacie, z jaśniejącą twarzą i złotą koroną na czole. Mówi się również o krwawieniu krzyża w kościele oraz o zjawieniu się Chrystusa, który błogosławił zgromadzonych.

Cudowna Hostia, nazywana po niemiecku „Wunderbarliches Gut” (dosłownie „Cudowne Dobro”), jest czczona do dziś w kościele Heilig Kreuz w Augsburgu. Przechowywana jest w bogato zdobionym relikwiarzu.