W 1420 roku ołtarz w Guadalupe spowiła gęsta mgła. Gdy opadła, celebrans ujrzał unoszącą się Hostię, z której krople Krwi spływały do kielicha i na korporał.

W 1420 roku w Guadalupe kapłan, Don Pedro, sprawował Mszę. Tuż po konsekracji ołtarz otoczyła mgła tak gęsta, że celebrans przestał cokolwiek widzieć. Zaczął wtedy prosić Boga, by umocnił jego wiarę w rzeczywistą obecność Chrystusa w Eucharystii.

Mgła stopniowo rzedła, aż wyłoniła się z niej Hostia unosząca się w powietrzu. Spływały z niej krople Krwi, które napełniły kielich i przelały się na korporał. Wydarzenie umocniło wiarę nie tylko kapłana, ale i wielu wiernych – także króla Kastylii.

Scenę tę utrwalił w XVII wieku Francisco de Zurbarán na obrazie przedstawiającym kapłana przy ołtarzu, nad którym unosi się jaśniejąca Hostia. Relikwie, wśród nich splamiony Krwią korporał, są otaczane czcią do dziś. W 1926 roku wystawiono je publicznie podczas Kongresu Eucharystycznego w Toledo.

Guadalupe w Estremadurze to przede wszystkim słynne sanktuarium maryjne. W kościele klasztornym, którego potężna bryła góruje nad miasteczkiem, wznosi się okazała nastawa ołtarzowa z figurą Matki Bożej z Guadalupe.