W VIII wieku w Lanciano konsekrowana Hostia stała się ciałem, a wino – krwią. Badania prof. Edoarda Linolego z lat 1970–1971 opisały w relikwiach tkankę mięśnia sercowego i krew grupy AB.

Około połowy VIII wieku w niewielkim kościele w Lanciano, w Abruzji, Mszę odprawiał mnich z zakonu św. Bazylego, który – jak głosi tradycja – nie był pewien, czy Chrystus jest naprawdę obecny w Eucharystii. Po słowach konsekracji Hostia w jego rękach przemieniła się w ciało, a wino w kielichu – w krew, która później zakrzepła w pięć nieregularnych grudek. Nad kaplicą, gdzie wydarzył się cud, około pięciu wieków później, w 1258 roku, wzniesiono kościół św. Franciszka.

W ciągu stuleci cud wielokrotnie zatwierdzały władze kościelne – w latach od 1574 do 1886. Relikwie przez około 266 lat przechowywano w sześciennej kasetce z pozłacanego kutego żelaza, a w XVIII wieku hojny mieszkaniec miasta, Domenico Coli, ufundował dla nich okazały relikwiarz. W kościele zachowała się tablica z 1631 roku z opisem wydarzenia, a w kaplicy Valsecca – obraz przedstawiający cud.

W 1970 roku arcybiskup Lanciano i przełożeni zakonni z Abruzji, za zgodą Stolicy Apostolskiej, poprosili o naukowe zbadanie relikwii prof. Edoarda Linolego, ordynatora szpitala w Arezzo i wykładowcę anatomii, histologii, chemii i mikroskopii klinicznej. Swoje sprawozdanie przedstawił on 4 marca 1971 roku. Wynikało z niego, że Ciało to tkanka mięśniowa poprzecznie prążkowana, pochodząca ze ściany serca – z lewej komory, z widocznymi tętnicami, żyłami i rozgałęzieniem nerwu błędnego – a Krew jest prawdziwą krwią, co potwierdziła chromatografia. Testy immunologiczne wskazały, że obie substancje są ludzkie, a oznaczenie immunohematologiczne – że mają tę samą grupę krwi AB; zwracano uwagę, że tę samą grupę podawano w badaniach Całunu Turyńskiego. Rozkład białek w skrzepłej krwi odpowiadał proporcjom krwi świeżej, a w tkankach nie znaleziono śladów soli ani innych środków konserwujących, jakich dawniej używano przy mumifikacji.

Wyniki opublikowano w 1971 roku w czasopiśmie „Quaderni Sclavo di Diagnostica” (t. 3) i odbiły się one szerokim echem. Według przekazu przytaczanego na wystawie w 1973 roku z inicjatywy Światowej Organizacji Zdrowia powołano komisję, która przez 15 miesięcy przeprowadziła około 500 analiz, w części potwierdzających, a w części uzupełniających ustalenia Linolego. W podsumowaniu, ogłoszonym w grudniu 1976 roku, miano stwierdzić, że nauka nie potrafi wyjaśnić, dlaczego Ciało i Krew pozostawione przez dwanaście wieków bez żadnych zabiegów konserwujących zachowały się w takim stanie.

Relikwie można oglądać w sanktuarium w kościele św. Franciszka w Lanciano: Ciało umieszczone jest w monstrancji, a skrzepy Krwi – w kryształowym kielichu u jej podstawy. Modlił się przed nimi m.in. kard. Karol Wojtyła, ówczesny metropolita krakowski, późniejszy papież Jan Paweł II.